Wie een platenspeler zoekt, struikelt online over koffermodellen met ingebouwde speakers en Bluetooth voor een paar tientjes. Ze zien er leuk uit en ze draaien. Maar na een paar maanden klinken je platen doffer dan toen je ze kocht. Een speler van Pro-Ject kost meer, en daar is een simpele reden voor.
Een merk dat bij de basis blijft
Pro-Ject werd in 1991 in Wenen opgericht door Heinz Lichtenegger, in een tijd waarin de cd de markt overnam en bijna niemand nog in vinyl geloofde. Het idee was eenvoudig: een betaalbare platenspeler met zo min mogelijk onderdelen, goed gebouwd. Dat idee is nooit veranderd. Wie de collectie van Pro Ject Platenspelers bekijkt, ziet vooral handmatige spelers met riemaandrijving. Geen automatische arm, geen ingebouwde versterker, geen gimmicks.
Dat klinkt kaal, maar elk onderdeel dat er niet in zit, kan ook niet trillen, brommen of kapotgaan. Een platenspeler doet iets heel precies: een naald volgt een groef die kleiner is dan een haar. Alles wat beweegt en niet nodig is, staat dat in de weg.
Waar je het verschil hoort
Goedkope spelers gebruiken vaak een keramisch element met een hoge naalddruk. De naald drukt dan zo hard in de groef dat hij het vinyl langzaam afslijt. Je hoort dat eerst in de hoge tonen: cimbalen worden sissend, stemmen verliezen hun scherpte. Pro-Ject levert zijn spelers met een magnetisch element dat lichter op de plaat rust en meer detail uit de groef haalt.
De toonarm is het tweede punt. Een stijve, lichte arm houdt het element stabiel boven de plaat zonder zelf mee te resoneren. Daarom gebruikt Pro-Ject in de duurdere modellen koolstofvezel.
De Debut Carbon EVO als voorbeeld
De Debut-serie is de bekendste lijn van het merk, en de Debut Carbon EVO laat goed zien waar het geld naartoe gaat. De speler heeft een toonarm van 8,6 inch uit één stuk koolstofvezel, een zwaarder metalen plateau dat aan de onderkant gedempt is en in hoogte verstelbare metalen voeten. Er zit een Ortofon 2M Red-element op, een van de meest gebruikte elementen in deze prijsklasse. Wisselen tussen 33 en 45 toeren doe je met een schakelaar, en met een extra riem speel je ook 78-toerenplaten af.
Wie wil weten hoe dat in de praktijk klinkt, leest de review van Pro Ject Debut Carbon Evo. Daar komt ook aan bod wat de EVO beter doet dan de oudere Debut Carbon. De speler is er in meerdere kleuren, wat voor een apparaat dat in de woonkamer staat geen bijzaak is.
Is het de investering waard?
Een instapmodel van Pro-Ject kost een veelvoud van een koffermodel. Daar staat tegenover dat je hem jaren gebruikt, dat onderdelen als de naald en de riem los te vervangen zijn en dat je later een beter element kunt monteren als je meer wilt. Je koopt een speler waar je in kunt groeien. Een goedkoop koffermodel heeft die mogelijkheid niet: is de naald versleten, dan vervang je meestal het hele apparaat. Ook de tweedehandsmarkt zegt iets. Een Pro-Ject van tien jaar oud is nog steeds te verkopen.
Je platencollectie is waarschijnlijk meer waard dan de speler zelf. Een speler die de groeven intact laat, is dan de goedkoopste keuze op de lange termijn.
Waarom Pro-Ject platenspelers nou eenmaal beter zijn
Wie een platenspeler zoekt, struikelt online over koffermodellen met ingebouwde speakers en Bluetooth voor een paar tientjes. Ze zien er leuk uit en ze draaien. Maar na een paar maanden klinken je platen doffer dan toen je ze kocht. Een speler van Pro-Ject kost meer, en daar is een simpele reden voor.
Een merk dat bij de basis blijft
Pro-Ject werd in 1991 in Wenen opgericht door Heinz Lichtenegger, in een tijd waarin de cd de markt overnam en bijna niemand nog in vinyl geloofde. Het idee was eenvoudig: een betaalbare platenspeler met zo min mogelijk onderdelen, goed gebouwd. Dat idee is nooit veranderd. Wie de collectie van Pro Ject Platenspelers bekijkt, ziet vooral handmatige spelers met riemaandrijving. Geen automatische arm, geen ingebouwde versterker, geen gimmicks.
Dat klinkt kaal, maar elk onderdeel dat er niet in zit, kan ook niet trillen, brommen of kapotgaan. Een platenspeler doet iets heel precies: een naald volgt een groef die kleiner is dan een haar. Alles wat beweegt en niet nodig is, staat dat in de weg.
Waar je het verschil hoort
Goedkope spelers gebruiken vaak een keramisch element met een hoge naalddruk. De naald drukt dan zo hard in de groef dat hij het vinyl langzaam afslijt. Je hoort dat eerst in de hoge tonen: cimbalen worden sissend, stemmen verliezen hun scherpte. Pro-Ject levert zijn spelers met een magnetisch element dat lichter op de plaat rust en meer detail uit de groef haalt.
De toonarm is het tweede punt. Een stijve, lichte arm houdt het element stabiel boven de plaat zonder zelf mee te resoneren. Daarom gebruikt Pro-Ject in de duurdere modellen koolstofvezel.
De Debut Carbon EVO als voorbeeld
De Debut-serie is de bekendste lijn van het merk, en de Debut Carbon EVO laat goed zien waar het geld naartoe gaat. De speler heeft een toonarm van 8,6 inch uit één stuk koolstofvezel, een zwaarder metalen plateau dat aan de onderkant gedempt is en in hoogte verstelbare metalen voeten. Er zit een Ortofon 2M Red-element op, een van de meest gebruikte elementen in deze prijsklasse. Wisselen tussen 33 en 45 toeren doe je met een schakelaar, en met een extra riem speel je ook 78-toerenplaten af.
Wie wil weten hoe dat in de praktijk klinkt, leest de review van Pro Ject Debut Carbon Evo. Daar komt ook aan bod wat de EVO beter doet dan de oudere Debut Carbon. De speler is er in meerdere kleuren, wat voor een apparaat dat in de woonkamer staat geen bijzaak is.
Is het de investering waard?
Een instapmodel van Pro-Ject kost een veelvoud van een koffermodel. Daar staat tegenover dat je hem jaren gebruikt, dat onderdelen als de naald en de riem los te vervangen zijn en dat je later een beter element kunt monteren als je meer wilt. Je koopt een speler waar je in kunt groeien. Een goedkoop koffermodel heeft die mogelijkheid niet: is de naald versleten, dan vervang je meestal het hele apparaat. Ook de tweedehandsmarkt zegt iets. Een Pro-Ject van tien jaar oud is nog steeds te verkopen.
Je platencollectie is waarschijnlijk meer waard dan de speler zelf. Een speler die de groeven intact laat, is dan de goedkoopste keuze op de lange termijn.
Post author
More posts